NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
O geliyor Dion.
Dışarıda bir yerlerde ve geliyor.
Nasıl durduracağımı da bilmiyorum.
Özel olduğunu hep biliyordum.
Elbette, herkes çocuğunun özel olduğunu düşünür
ama ben haklıyım.
Benim güzel oğlum,
dünyayı kurtarmak zorunda olan niye sensin?
Ben bizi, her şey sonsuza dek değişmeden önce olduğumuz gibi,
sadece sen ve ben olarak hatırlamak istiyorum.
Dion?
Nasıl yedin ama!
Bu komik değildi.
Gayet de komikti.
SAAT 07.14
Günaydın, saat 07.15 ve Good Day Atlanta'ya hoş geldiniz.
Bu sabah işe gidiş saatindeki trafik durumu şöyle:
Asıl sorun şu ki...
Dion, bu hafta her gün işe geciktim.
Bunu tekrarlayamam.
Abracadabra!
Anahtarlarımı gördün mü?
Spreyin kahve masasında, tamam mı?
Evden üç dakika içinde çıkmalıyız, tamam mı?
Bugün de gecikemem, duydun mu?
Ciddiyim evlat.
Bugün sekizde orada olmazsam yandım
ama sen gevreğine bile dokunmamışsın.
Dion, anahtarları yine kapıda mı bıraktın?
Bebeğim, gitme vakti. Bulaşıkları lavaboya koy.
Başka karınca istemiyorum.
Hemen Dion!
-Hazır mısın böceğim? -Beni korkuttun!
Dion, senin...
Bak, sen çantanı al. Hadi. Çantanı tak hemen.
Çabuk, cidden.
-Astım spreyini unutma. -Unutmam.
Ayakkabılarını giy. Daha çabuk.
-Anne, sihir yapabiliyorum. -Harika, bebeğim!
İkinci sınıfı geçemezsen ona yoğunlaşırsın artık.
Kupam!
Saat 07.34 ve halkın istasyonunu dinliyorsunuz.
Hadi ama.
Abracadabra!
Onun yok olması mı lazımdı?
-Süzülmesi lazımdı. -Nasıl?
Bilmem. Sabah olmuştu.
DUR TRAFİK SORUMLUSU
Neredeyse tepedeyiz. Gidelim.
Ben çoktan çıktım ve bebek bende.
O bebeği kim doğurdu ama?
Biz doğurmadık mı?
Ben doğurdum.
Abracadabra!
Onu çantana geri koy. Bu akşam uğraşırsın, tamam mı?
-Arkadaşlara göstermek istiyorum. -Okulda sihir yapmaman gerektiğine eminim.
Nihayet.
Abracadabra!
Ne zaman yine arkadaş edineceğim?
Yapma. Edindin ya. Neydi kızın adı?
Esperanza. O sayılmaz.
-Niye? -Onun da hiç arkadaşı yok.
Hadi ama. Eski... Eski okulunda arkadaşların vardı.
Bu çocuklar farklı.
Kaykaya biniyorlar, Chris'in YouTube kanalı var
ve herkes gidip beğeniyor. Hepsi de benden büyük.
Doğum günün tam ortada kaldığı için o.
Seni bir yıl geç başlatabilirdim ama çok zekisin.
Zeki olmak istemiyorum. Arkadaş edinmek istiyorum.
İşler yoluna girecek. Sadece zaman tanı, böceğim.
Güven bana.
Saat 07.47 ve...
-Seni altıda alırım, tamam mı? -Tamam.
Beni son kalan çocuk yapma.
Elimden geleni yaparım.
Seni seviyorum. Gel buraya.
Hey! Aklından bile geçirme.
Tamam, hadi.
Chris!
Sihir numaralarımı görmek ister misin?
-Bak, şeyle sihir yapabiliyorum... -Tanrım. Gidelim, Chris.
...sünger topuyla. Dur!
Pardon! Geciktim.
Tamam, dur. Seni telefonda mı kovdu?
Beni 08.05'te aradı ve gelmeye zahmet etme dedi.
Ne yapacağım?
Başka iş bulacaksın.
İş konusunda gelip her zaman Kwame ile konuşabilirsin.
Yerleri mi sileceğim? Kalsın, istemez.
Peki. Bir ofis var, dans okulu var...
-Liz geldi. -Selam!
-Selam. -Kahvem nerede?
Willa, sana mesaj atmıştım.
Kızım telefonuma mı bakıyorum? Arkadaşımızla konuşuyordum.
Onunla ben de konuşacağım. Ama konuşurken lattem olsun istemiştim.
-Merhaba. Nasılsın kızım? -İşsizim.
Pazarlamacı olmalısın. Çok para kazanabilirsin.
Seyahat edemez. Dion var.
Ufaklık nasıl?
O okuldaki tek siyahi olmak hoşuna gidiyor mu?
Tanrım. Tek siyahi o değil.
Başka biri daha var yani.
Bir bardak süt içinde iki kuru üzüm gibi.
Okul yılının ortasında güzel bir devlet okulu bulun da göreyim!
-Mantıklı. -Nasıl bir durumdur kim bilir.
Tamamsın, tatlım.
Pekâlâ. Anlaştık.
Selam. N'aber Chris?
-Selam. Sandalye mi lazım? -Evet.
Buna oturabilirsin.
Bu çocuğa sakinleşmesini söylemelisin.
-Niye? -Bir bakayım.
Lanet olsun.
İlgimi çekmiyor.
-O adam mı? -Herhangi bir adam.
Niye bana ayarlamadın?
Açgözlü olma kızım. Nicole'un evden çıkması lazım.
-Hadi ama. -Evden çıktım.
Beğenmediğim bir mahallenin içine.
Her şeyin durmasını istiyorum.
-Hey, Nic. -Buyurun hanımlar.
Harika zamanlama.
Pasta geldi. Neşelen.
Hepimiz için.
-Tamam mı? Eski zamanlardaki gibi. -O çatalı ver.
-Hadi bakalım. -Sağ ol.
Sen geciktin. Sana yok.
Dion! Hey, Dion!
Hey! Buradayım.
Selam Esperanza.
O çocuklara katılmak istiyorsan
okuldan sonra kaykay parkına gidiyorlar.
Nereden biliyorsun?
Görünmez olmanın yararlarından biri. Bir şeyler duyuyorsun.
Okuldan sonra annemin beni almasını beklemeliyim.
Hep gecikmiyor mu o?
Burada mısınız siz?
-N'aber? -Hiç. Eve gidiyorum.
Kaykayın yanında mı?
-Hayır, ben... Hayır. -Hayır!
-Al. -Hey!
Onu bir izleyelim.
Hadi git artık.
Kaykayım!
OSURUK POLİSİ
Beşinciye düştü. Tanrı aşkına.
-Çok beceriksizsin. -Değilim.
Asla başaramayacak.
Ölecek. Kendini öldürecek.
Aman Tanrım.
Harika!
-Ne... -Dostum!
Dion!
-Okuldan ayrılmışsın. -Kızma, anne.
Esperanza'yla konuşmadan önce kaçırıldın sandım.
-Dion'un sevgilisi var! -Esperanza mı?
Şunu başından çıkar, oradan in, eşyalarını al ve arabaya gel.
Ezik.
Çabuk!
Beni görmedin ama her hafta buradayım.
Tek gördüğüm merdivenimde dolandığın.
Ayağım merdivende değil. Dışarıdayım.
Pat!
Hey! İşte buradasın!
Nasıl gidiyor ahbap?
Erkek arkadaşın mı o?
Ne? Hayır.
Öyle kafasına göre herkes burada takılıp kirletemez.
Saçına ne yaptın?
Müsaadenle George.
-Geleceğini söylemiş miydin? -Dion beni yemeğe davet etti.
Ama beni beslemen gerekmiyor.
Onunla dışarıda pizza yeriz.
-Hayır, Dion evde kalacak. -Anne!
-Okuldan kaçtın. -Ne yaptı?
Üst kata çık. Doğru odana. Kızgınlığım geçene dek oyun yok.
-Ama... -Hemen.
Koridorda ses yapma.
Çöplükte yaşayan bir rakun var.
-Biz... -Evet.
Şey için kusura bakma...
Misafir beklemiyordum.
Şey...
Misafir olmam gerekmiyor.
Gelip nasılsınız diye bir bakayım demiş...
Hey. Bir fikrim var.
Saat neredeyse altı.
Çocuk da açtır.
Okuldan kaçmış, biliyorum. Ama vaftiz babası olarak
bu konuda onunla sertçe konuşacağım. Pizza yerken.
Hey. Nicole.
Comic-Con'da yepyeni harika çizgi romanlar buldum,
onların havasını atmak istiyorum.
Sana da atabilirim ama bence sen...
Bu mesela.
Geçmişi anlatan, bağ kurabileceğin güzel bir hikâye bence
ama Dion'un daha çok hoşuna gider sanki.
Ve kaçan ben değildim, lütfen beni cezalandırma.
Bırak da bir saat seni ondan kurtarayım.
Gazlı içecek ve tatlı yok.
Tamam. Olur. Bence haklısın.
Dion! Bir saatimiz var. Annen fikrini değiştirmeden gidelim.
Sağ ol anne! Görüşürüz.
Bu komik değil.
Evet. Niye katlanması gerekiyor ki?
Çünkü taşınması daha kolay oluyor ve ihtiyacım olduğunda, şöyle...
İşte böyle.
Dermişim.
Dur, bu henüz hazır değildi.
Ben bunu tutacağım.
Peki. Teşekkürler.
Pekâlâ bebeğim. Niye dev bir kuş kafesi yapıyorsun?
Faraday kafesi bu, aşağı yukarı.
Metali belli bir şekle sokunca...
Elektrik akımını saptırabilirsin.
Biliyorum.
Bir yıl fizik okudum.
Bu yüzden seninle evlendim. Eminim baban gurur duyuyordur.
Evet, ikimiz de bunun doğru olmadığını biliyoruz.
Hep bir fırtınanın ortasında oturup yıldırımla oynayabilmeyi
hayal etmişimdir.
Bu yeni karışım hafif, pas tutmaz.
Mükemmel malzeme.
Pekâlâ.
Ama asıl soru şu. İşe yarıyor mu?
İşe yarıyor mu? Gibi.
Kesin emin değilim ama...
Ona bir yıldırım çarpmadan bilemeyiz.
Hayır.
Biraz inancım olsa olmaz mı?
Bizim güven atlayışı versiyonumuz bu mu?
Bu bizim güven atlayışı
versiyonumuz.
-Ne? -Ne mi? Hiç.
Bazen ne yaptığımı biliyorum.
Şundaki sanata bak. Çılgınca, değil mi?
Hey! Ellerin pizzalı.
Bir değeri var mı?
Üç dolar. Ama benim,
üstünde peynir lekesi istemiyorum.
Ellerini sildiğin için sağ ol.
Şimdi bakabilirsin.
Bu adamın süper gücü ne?
O bir suikastçı.
Kart numaraları yapıyor.
-Zihniyle eşya oynatabiliyor mu? -Hayır ama sana göstereceğim.
Bu adam yapabiliyor. Buna telekinezi deniyor.
Bu temel süper güçtür.
Bütün büyük isimlerde vardır. Luke Skywalker, Neo,
Mary Poppins.
O beni korkutuyor.
-Mary Poppins mi? -Evet.
Aslında evet. Biraz... Sahiden kâbuslara girecek türden.
Bak ne diyeceğim.
Onun kötü olduğuna eminim.
Ben kötü olmak istemiyorum.
O zaman güçlerini iyilik için kullan.
Güçlerimi kullanmayı bilmiyorum.
-Süper kahraman mı oldun? -Sihir yapabiliyorum.
Güzelmiş.
Adın var mı?
Dion.
Hayır. Süper kahraman adın.
Hadi. Şey gibi...
Osuruk Çocuk.
-Eğleniyorlar orada. -Ben senin babanım.
Bize takılmayın. Suçla savaşıyoruz.
Ben senin babanım.
Bak, bizim...
Dikkatli olmalıyız çünkü
hükûmet gerçek kimliğini öğrenirse
seni kapatıp üstünde deney yaparlar.
Annem onlara izin vermez.
Karar ona kalmayabilir.
Batman'in ebeveynlerini, Spider-Man'in amcasını
ve Superman'in gezegenini hatırla.
Ahbap, kusura bakma. Sadece şaka yapıyordum.
Annene hiçbir şey olmayacak.
Babama bir şey oldu ama.
Evet.
Sana ilk tanışmamızı anlattım mı?
Sekizinci sınıfta.
Eyalet geneli robot yarışması.
-Kim kazandı? -Sence kim?
Babam mı?
Evet, elbette o kazandı çünkü o her konuda benden iyiydi.
Sonra beni onunla birlikte BIONA'ya katılmaya ikna etti.
O zaten fırtına avcısıydı, ben de istatistikçisi oldum.
Dinamik ikili.
Olay yaşandığında onunla mıydın?
Gittiğini bile bilmiyordum, yani...
Çok geçti.
Annem bana ne olduğunu anlatmıyor. Sadece fırtınaydı diyor.
Fırtına avlamanın problemi de bu işte,
bazen birini yakalıyorsun.
Onu hiç bulamadılar. Teyzem öyle demişti.
Yerini bilen yok.
Baban hakkında en çok hatırladığım şey
balık tutmayı sevdiğiydi.
O çocukken, babası ona öğretmiş.
Hatta göldeki kulübeyi babası bizzat yapmış.
Her fırsat bulduğumuzda oraya gidip balık tutardık.
Sadece tuttuklarımızı yeme kuralımız vardı,
yani balık yoksa yemek yemiyorduk.
Çok balık yakalar mıydı?
Baban mı? Evet, bir sürü.
O harikaydı. Bir keresinde baban...
Okuldan kaçtığım için özür dilerim.
-Tişörtündeki ne? -Çikolatalı dondurma.
Peki. Git dişlerini fırçala.
Kendimi savunmam gerekirse
dondurma istedi, ben de beni sevmesini istedim. Ama...
Teşekkürler.
Mark'ın nasıl öldüğünü sordu.
Sen ne dedin?
Ben... Konuyu değiştirdim.
Ama...
-Onun yerinde olsam bilmek isterdim. -Kâbus görmeye ihtiyacı yok.
Evet ama belki onunla gurur...
O benim çocuğum Pat.
Peki, anladım.
-İyi geceler. -İyi geceler.
İnsanları davet etmeden önce bana sorman gerek.
Pat o ya.
Evet, Pat de bir insan.
Bu akşam plan bu değildi, tamam mı?
-Okuldan kaçtın. -Kaçmadan önce davet etmiştim.
-Ne zaman? -Dün.
Reptile Repo'dan mesaj attım.
Bunu yapabiliyor musun? Niye ben bilmiyordum?
Çünkü sürekli çalışıyorsun.
Haksızlık etme. Biri kirayı ödemeli.
Eski evimizi daha çok beğeniyordum.
Ben de.
Dönmeliyiz. Babam eve dönerse bizi nerede bulacağını bilemez.
Üzgünüm.
-Üzgünüm anne. -Oyuncaklarını topla, tamam mı?
-Anne... -Sorun değil dedim. Dişlerini fırçala.
Onları topladım.
Nasıl...
Sorun değil anne. Oynuyorlar.
Havalı, değil mi?
Bu ne?
Sihir. Senin için. Üzülme diye.
Tamam, durabilirsin.
Abracadabra!
Hayır.
Dion, buraya gel.
-Abracadabra! -Dur. İşe yaramıyor.
Deniyorum. Beni dinlemiyor ki!
-Dur! -Abracadabra!
Abracadabra!
Sadece...
Abracadabra!
-Durdur şunu! -Yapamıyorum!
Seni incitmek istememiştim. Özür dilerim!
Bunu sen yapmadın bebeğim.
Sihir yapıyordum.
Evet, Walgreens'ten satın aldığımız setle.
-Sen iyi misin? -Evet.
-Böylesini hiç görmemiştim. -Ben görmüştüm.
Odamda, ihtiyacım olduğunda bana gelen bir kalem var.
Ben Kat. Lütfen mesaj bırakın.
Kat, telefonu aç. Konu Dion ve ben...
Benim...
Beni geri arar mısın?
ARA BENİ! ACİLEN! DION'UN BİR SIKINTISI VAR
BİRAZDAN AMELİYATA GİRECEĞİM DION'U ACİLE GÖTÜR
-Anne... -Uykun geldi, biliyorum.
Kat teyzen geldi.
Selam dostum.
Hasta mısın?
Ateşin yok, bu güzel. Bir ağrın mı var?
Tamam. Ben annenle konuşacağım, tamam mı?
Bir şeye ihtiyacın olursa arkadaşım Anna hemen orada.
Tamam mı?
-Onu acile götür demiştim. -Hayır, sen bak.
Niki, ameliyata girecektim. Çocuk iyi görünüyor.
Zihniyle eşya oynatıyor.
Kızım, ne yapıyorsun?
Sana anlatmaya çalışıyorum.
Legolardan ve oyuncaklardan bir tufan, hortum gibi bir şey yaptı...
-Peki. -Çok korkunçtu.
Peki. Gel. Hemen benimle dışarı gel.
Bir şey mi içtin?
O Lorazepam'i acil durumlar için vermiştim.
Dinle beni, tamam mı?
Dion'a bir şeyler oluyor. Yani...
Kanamam vardı. Bak, omzuma bak.
-Dion şiddet mi uyguladı diyorsun? -Güçleri var diyorum.
Tuhaf, korkunç güçler.
-Şu anda başında çok şey var... -Bunu yapma.
-Küçümseme. -Küçümsemiyorum.
Olanları anlamaya çalışıyorum çünkü Dion'un güçleri olmadığı kesin.
-Oraya dönelim. Sana göster... -Hayır! Kes şunu.
Tamam mı? Deli gibi davranma.
Artık bunu yapma lüksün yok Nicole. Birinin annesisin sen Tanrı aşkına.
Bunu bilmediğimi mi sanıyorsun?
Kendine gelmelisin.
-Bugün işimi kaybettim. -Tanrım.
Hey.
Tamam.
Dr. Neese, ameliyathaneyi arayın.
Ameliyata gitmeliyim.
Tamam mı? Ama bana güven, gördüğün her şey açıklanabilir.
Tamam mı? Bütün hafta görevdeyim
ama görevim bitince evine geleceğim.
Tamam mı?
Ama şu an seni bırakmaktan nefret ediyorum ama...
Mecburum.
Hey.
Anne.
Selam tatlım.
Uyuyamıyorum.
Ağlıyor musun?
Sorun yok. Gel buraya.
Gel.
-Böyle daha mı iyi? -Evet.
Pat, babanı sorduğunu söyledi.
Ondan hiç bahsetmiyorsun.
-Seni çok üzdüğü için. -Seni daha da çok üzdü.
Bir yabancıyı kurtardı.
Ve
New Orleans'ta bir kasırgaya yakalandı.
Bir kadını nehrin yuttuğunu gördü
ve onu kurtarmak için nehre atladı.
Kurtardı mı?
Kurtardı.
Ama nehir onu götürdü.
Atlamamalıydı.
Ama kahramanlar böyle yapar, değil mi?
Charlotte Tuck adındaki bir kadın
baban kahramanlık yaptığı için
evine, ailesine dönebildi.
Onu unutuyorum.
-Ne? -Bazen.
Dur.
Gel buraya.
-Babam! -Selam bebeğim.
Günün nasıldı?
Tuhaftı.
Oturma odasında uçan eşyalar vardı ve...
Pat, Dion'u pizza yemeye götürdü.
Bu kulağa harika geliyor.
Baban o yıl çok seyahat ettiği için bana bu videoyu yaptı.
Dion nasıl? Ufaklığı özledim.
Dion harika.
Ondan iyisi yok.
İnan bana Nicole, o çocuk çok özel.
Bir gün dünyaya hükmedecek.
Keşke orada olabilsem ama biliyorum ki sen halledersin.
Döndüğümde, hepimiz kulübeye gideceğiz.
Üçümüz, tamam mı? Söz.
Seni özlüyorum.
Ve seni seviyorum.
Yakında görüşeceğiz.
Bence yarın okula gitme.
Sen dans etmiyorsun.
Onun anlamını bilmiyorsun, neyse.
Anne, göle inebilir miyim?
-Evet. -Yaşasın!
Teşekkürler.
Anne! Yardım et! Çabuk!
Yardım et! Anne!
Yardım et!
-Anne, yardım et! -Hey!
Dion, o tekne o kadar eski ki yüzebildiğini bile sanmam.
Bak!
Balık tutmaya gidemeyiz Dion.
-Niye? -Tutmayı bilmiyoruz çünkü.
Kamışı suya koyuyorsun. Hadi gidelim.
Öyle olmuyor. Yem lazım ve...
Hey, oraya kendi başına gidemezsin.
Şöyle sallamasan olmaz mı lütfen?
Pat, babamın burada balık tutmayı sevdiğini söyledi ama balık bulamıyorum.
Belki balık yoktur. Onları korkutmuşsundur.
-Bu suda balık yok. -Tamam, bak ne diyeceğim.
Suya bırak. Tamam mı?
Bir saniye dursun, bakalım olacak mı.
Telefonunu verir misin? Chris'in YouTube kanalına bakmalıyım.
Telefonumu getirmedim.
Chris'in YouTube hesabını beğenmeliyim.
-Bu hiç bitmez. -Ne bitmez?
Uyum gösterme isteği.
Yapacağın, diyeceğin, giyeceğin, alacağın şeylere karar verme çabası...
Sen ne seviyorsun?
Çizgi roman ve Lego.
-Chris çizgi roman sevmiyor. -Ama sen seviyorsun, değil mi?
İnsanlara gerçek seni gösterirsen
sadece arkadaş edinmekle kalmaz, doğru arkadaşları edinirsin.
Pekâlâ, peynirli makarna ister misin?
Ne yakalarsak onu yeriz. Tutmayı sürdürmeliyiz.
Bu olacak iş değil. Bırak.
Pes etmiyorum.
Hey, Di. Kes şunu.
Hey, şunu kes, tamam mı? Hile bu.
Ne?
Olamaz.
Hayır, Dion, yukarıda nefes alamazlar. Suya ihtiyaçları var.
Pekâlâ. Bunu kastetmemiştim ama.
Pekâlâ.
İndir onları.
Tamam, güzel. Aferin oğlum.
Dion, ağaçlara bir şey mi yapıyorsun?
İsteyerek değil.
Hayır, tatlım. Ağaçları bırak. Ağaçları aşağı çekiyorsun.
Di?
Abracadabra!
Hayır, bu daha beter ediyor. Sakin olmaya çalış tatlım.
-Bu hoşuma gitmedi. Korkunç. -Biliyorum. Ben de korkuyorum, tamam mı?
Odaklanmayı dene.
Abracadabra!
-Olmuyor! -Denemiyorsun bence!
Di?
Dion?
Dion!
Nehrin yuttuğu
bir yabancıyı kurtardı.
-Charlotte Tuck adındaki bir kadın. -Anne!
Tatlım, yatağından niye kalktın?
Yağmur insanlarına bakıyorum.
Neye?
Bebeğim, cidden içeri dönmeliyiz.
Onlar bilmiyor ama yapmalıyız.
Nicole! Burada olmamalısınız.
Git.
Dion'u alıp gitmelisin.
Anlamıyorsun. Fazla vaktimiz yok.
Tehlikeli bu.
Baba?
O babam mıydı?
Nereye gitti?
Alt yazı çevirmeni: Anıl Can Çetinkaya